Het Jarod Begusic Quartet is ontstaan uit een diepe vriendschap en krachtige muzikale band tussen Jarod Begusic, elektrische bas en de bandleden Ewen Grall, drums en Antonin Jacquard, vibrafoon. De komst van celliste Elsa Le Moigne bracht een nieuwe diepgang in de muziek van het kwartet. De composities met lyrische muziekthema’s en de explosieve energie van de bandled
en nemen de bezoekers mee op meeslepende reis.
Interview met Jarod Begusic (foto Wim Roelsma)
Wat voor soort band is het Jarod Begusic Quartet?
Het is een origineel jazzkwartet met cello en vibrafoon, gebaseerd op de sterke vriendschap tussen de vier muzikanten. Hun muziek combineert lyrische melodieën met de explosieve energie van hun spel, benadrukt door het vertrouwen tussen hen. Het Jarod Begusic Quartet laat het publiek luisteren naar moderne jazz met sterke pop-folk roots
Wie zijn de bandleden en wat spelen ze?
Jarod Begusic, elektrische bas, Elsa Le Moigne, cello, Ewen Grall, drums, Antonin Jaccard, vibrafoon
Hoe heb je de bandleden ontmoet?
Ik ontmoette Ewen Grall, de drummer voor het eerst in het Koninklijk Conservatorium van Brussel. We organiseerden bijna twee jaar lang twee jamsessies per week in twee verschillende bars, waar we allerlei soorten muziek speelden: pop, funk, moderne jazz, swing, hiphop… Hij verhuisde naar Den Haag voor zijn masteropleiding en ik volgde hem om mijn bachelor af te maken. Daar ontmoette ik Antonin, die me vroeg om in zijn band “The Tonal Few” te spelen. Ik speel nu al twee jaar voor hem. Tegelijkertijd ontmoette ik Elsa tijdens een jamsessie en we werden goede vrienden. Ik ontdekte haar project (spelen zonder bas…) ‘Zazoo’, waarin ze moderne jazz speelt met effecten op haar cello. Het Jarod Begusic Quartet, is bovenal, een excuus om drie muzikanten bij elkaar te brengen wiens persoonlijke projecten ik bewonder en respecteer en met hen wilde ik spelen en na het optreden een biertje kan drinken.
Waarom de naam Jarod Begusic Quartet?
Dit kwartet is mijn eerste project waarin ik niet als ‘sideman’ optreed. Ik wilde drie muzikanten en vrienden samenbrengen met wie ik graag wilde spelen, en het werd een echte reden om mijn composities en arrangementen te spelen die ik nog nooit eerder had gespeeld. Door mijn eigen naam te gebruiken, moest ik dit project echt als het mijne beschouwen en leiden.
Hoe houd je tijdens het concert contact met het publiek?
Jarod Begusic Quartet is als volgt: “Neem vier Franstaligen en geef de microfoon aan degene die het slechtst Engels spreekt”. De muziek die we spelen is bedoeld om verhalen te vertellen. Jarod Begusic Quartet is als volgt: “Neem vier Franstaligen en geef de microfoon aan degene die het slechtst Engels spreekt”. De muziek die we spelen is bedoeld om verhalen te vertellen. We nodigen het publiek uit betrokken te zijn met onze gezamenlijke inspanningen op het podium en de emotie die we spelen. Na twee jaar lang twee keer per week met Ewen in bars te hebben gespeeld, hebben we geleerd om het publiek te bereiken dankzij de expressiviteit van ons spel. En dankzij volksmuziek heb ik geleerd om het publiek uit te nodigen om momenten te delen die zweven tussen de stilte van twee noten.
Hoe heb je jazzmuziek leren kennen?
Ik ontdekte jazz in 2015, toen ik 17 jaar oud was. Ik heb aan het Conservatorium van Montpellier gestudeerd in de jazzafdeling onder leiding van Serge Lazarevitch. Hij heeft mij zijn passie voor deze muziek bijgebracht en de nieuwsgierigheid om alle verschillende soorten muziek en muzikanten/artiesten te ontdekken.
Waarom heb je gekozen om aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag te studeren?
Ik heb twee jaar geleden voor deze opleiding gekozen, toen mijn vriend Ewen hier kwam om zijn master te halen. Ik zat op het Koninklijk Conservatorium in Brussel, maar ik was niet tevreden over het curriculum en de organisatie van het conservatorium. Toen ik hem in Den Haag kwam bezoeken, wilde ik meteen bij hem komen wonen, omdat ik mijn master aan het KC wilde halen. Ik wist dat het conservatorium me echt zou kunnen helpen om mijn eigen project op te zetten en veel nieuwe muzikanten te ontmoeten, en tegelijkertijd Engels te leren.
Wie inspireert je?
Ik ben altijd gefascineerd geweest door de vrijheid van Wayne Shorter Quartet, Ambrose Akinmusire of Bill Frisell… Totaal vrij zijn en tegelijkertijd muzikaal echt binnen een onbewuste gemeenschappelijke muzikale structuur zitten. Als bassist heeft John Patitucci mij ook veel geïnspireerd. Hij speelde op zoveel verschillende albums en in zoveel verschillende stijlen met precisie en muzikaliteit als een sterke sideman.
Wat zijn je plannen voor de toekomst?
Ik zou graag een album opnemen met het kwartet als kern van het project, maar ook enkele muzikanten uitnodigen voor wie ik zou componeren of mixen met andere projecten die ik heb. Het doel zou zijn om een muzikaal beeld van mijn muziek te schetsen.
Hoe past dit concert in je studie aan het Koninklijk Conservatorium?
Dit kwartet is mijn belangrijkste project dit jaar en ik zal mijn eindpresentatie hierover geven, in dezelfde geest als waarin ik mijn toekomstige album zou willen opnemen. Dankzij dit concert zal ik zien hoe mijn composities het publiek kunnen raken.
